Wat bezielt Dominik van Lankeren? Publicatie in de Verkeerskunde van maart 2016

verkeerskunde
Waarom koos u voor verkeerskunde/mobiliteit en zou u vandaag opnieuw daarvoor kiezen? Verkeerskunde zoekt naar de persoonlijke bezieling van vakgenoten om daarmee een beeld te schetsen van de waarde van dit vakgebied voor de samenleving. In Verkeerskunde 2/2016: de bezieling van Dominik van Lankeren, beleidsmedewerker Verkeer en Vervoer, gemeente Midden – Delfland.

‘Al in mijn jonge jaren werd ik gegrepen door de wereld om me heen. De autoritten met mn vader waren een feest. Er was zoveel te zien op en rond de weg. Een jaarlijks terugkerend hoogtepunt was de reis naar mijn opa en oma in het verre Polen. We gingen eigenlijk altijd met de auto. Niet alleen reden we door verschillende landen, maar na de grensovergang bij Mariënborn was er een compleet andere wereld.

Een van de eerste dingen die me als kind al op viel was dat je in het westen vaak langs de steden en dorpen reed. In Polen reed je destijds nog dwars door de steden heen. De kwaliteit van de wegen en de inrichting was ook zo’n opvallend verschil. Toen ik wat ouder werd, ging ik me steeds meer interesseren in het hoe en waarom van de tweedeling en de geschiedenis van de omgeving. Zo ontdekte ik dat een groot deel van het wegennet in de jaren 80 nog eigenlijk exact was zoals dat in het Duitsland van voor Tweede Wereldoorlog is uitgevoerd.

De vonk sloeg over
De echte vonk sloeg over in februari 1989. Als kind van 9 jaar oud mocht ik getuige zijn van een van de indrukwekkendste momenten uit de Nederlandse waterstaatgeschiedenis: Het transport van de tweede Van Brienenoordbrug. Ik herinner mij nog goed hoe voorzichtig die brug Spijkenisse naderde vanuit Barendrecht.

brienenoordbrugDe passage van de Spijkenissebrug met ogenschijnlijke millimeterprecisie staat nog altijd op mn netvlies gebrand. Met lego heb ik het transport nog vele malen dunnetjes over gedaan. Vrijwel tegelijkertijd werd midden in het centrum van Rotterdam gebouwd aan de spoortunnel. Ook zo’n indrukwekkend project. Verschillende keren bezocht ik de bouwput en maakte ik de voortgang van nabij mee. Mooi was ook de laatste trein over het luchtspoor die het begin aankondigde van de sloop van het luchtspoor.

Dat wil ik ook!
Ergens in 1989, al spelend met de lego, heb ik bedacht: Dat wil ik ook! Het ontwerpen en bouwen van bruggen en tunnels werd mijn toekomstdroom. De reis ging daarom eerst in een rechte lijn naar Civiele Techniek in Delft. Daar kwam ik er achter dat ik toch meer affiniteit had met het verkeerskundige deel van het vakgebied. De pure technische kant van de studie lag me minder. Ik kreeg ergens in mijn tweede jaar een advertentie voor de opleiding verkeerskunde aan de NHTV te zien. Na het lezen van opleidingsinformatie was de keuze snel gemaakt en ben ik naar Breda verhuisd.


Afstuderen
Ik kreeg de kans om bij Rijkswaterstaat af te studeren. Verkeersmanagement en Fileproof waren in die tijd de toverwoorden. RWS wilde graag onderzoeken op welke manier de verkeersafwikkeling op de ring rond Rotterdam verbeterd kon worden bij openingen van de Van Brienenoordbrug. Met het afronden van mijn scriptie was voor mij de cirkel rond. Het was dan ook leuk om te horen dat een groot deel van mijn aanbevelingen later zijn gebruikt in de regelstrategieën op de ring rond Rotterdam.

10 jaar
Inmiddels heb ik al weer ruim tien jaar ervaring in het vakgebied. Ik ben een echte allrounder geworden en gebleven. De enorme breedte van het vakgebied heb ik altijd als mooi en bijzonder ervaren. Geen dag is daardoor hetzelfde. Ik heb mee mogen werken aan grote rijkswegprojecten, zoals de A4 bij Leiden. Maar daarnaast heb ik ook veel kleinere projecten mogen uitvoeren.

Tegenwoordig ben ik als verkeerskundige in de gemeente Midden-Delfland eigenlijk betrokken bij bijna alle beleidsvelden. Zelfs de transities in de zorg gaan niet ongemerkt aan de mij voorbij. We werken met een klein team aan het beschermen en tegelijk toegankelijk maken van het groene Midden-Delflandgebied vanuit de steden om ons heen. Hierdoor ben ik me veel meer bewust geworden van de waarde van groen en onze rol bij het verbeteren van de leefwereld. Duurzaamheid in het algemeen en het bevorderen van duurzame mobiliteit in het bijzonder krijgt dan ook een steeds grotere betekenis in mijn dagelijkse werkzaamheden.

En, als de voortekenen niet bedriegen, wordt dit ook een van de uitdagingen waar we als verkeerskundigen de komende decennia veel mee te maken gaan krijgen.

Bron: Verkeerskunde 2/2016

No Comments

Post a Comment